Hans Langbroek, raadslid voor Het Enkhuizer Alternatief

   

In een tijd van universeel bedrog is het spreken van de waarheid een revolutionaire daad (George Orwell)

Commissievergadering september 2012

(23 september 2012)

 

Onderstaand de commissievergaderingen afgelopen maandag de 17e en dinsdag de 18e zoals die vanuit mijzelf als raadslid zijn bezien en behandeld.

[Hier] kunt de vergaderpunten lezen op de site van de gemeente Enkhuizen.

 

WWB-verordeningen 2012

 

- Stem in de Raad: Zal ik mee instemmen.

 

Kadernotitie aanpak Jeugd, Alcohol en Drugs

 

- Stem in de Raad: Zal ik mee instemmen.

 

- Korte beweegreden:

 

De aanpak zoals die in deze notitie neergezet wordt, is compleet, efficiënt, en beantwoordt volledig aan hetgene dat ik zelf al meermaals bepleit heb jaren terug in de gedaante van fractielid van Enkhuizer Belang en Nieuw Enkhuizen.

Later kreeg ik bijval van Stella Quasten, en zo werden deze twee roependen in de woestijn langzaam tot startaangevers van een probleem. Hierdoor is het bewustzijn over deze materie gegroeid.

Ook verschillende ongelukken door drugsgebruik en -criminaliteit brachten bewustzijn, alsook de vasthoudende acties tot informeren van jongeren die Jack Keijzer uit Hoogkarspel heeft neergezet.

 

Alcohol- en drugsgebruik onder jeugd en jongeren veroorzaken een zeer grote maatschappelijke schade, dat wordt nu eindelijk erkend. In geld gerekend 3,7 miljard euro per jaar, in menselijk ellende onmeetbaar. Zie de notitie.

 

Nieuw element is dat burgemeester Jan Baas in wil voeren dat na twaalven de aanwezigheid van jongeren jonger dan 16 jaar in horeca niet meer geaccepteerd zal worden. Later, als dit wettelijk mogelijk wordt, zal dat tot 18 jaar opgeschroefd worden.

Hélemaal mee eens! De noodzaak tot bewustzijnsverbreding en daarnaar handelen op dit vlak is groot.

 

Verordening Ruimte- en Inrichtingseisen Peuterspeelzaalwerk

 

- Stem in de Raad: Zal ik mee instemmen

 

Beslissing inzake bezwaar op de zondagsopenstelling

 

- Stem in de Raad: Zal ik waarschijnlijk niet mee instemmen

 

- Korte beweegreden:

 

Met de mogelijkheid tot openstelling van winkels op zondags in het toeristische gebied van Enkhuizen ben ik het helemaal eens. Het kan de aantrekkelijkheid van Enkhuizen voor toeristen vergroten, en dat doet het zeer waarschijnlijk ook. Zondagsopenstelling is een toeristisch-economisch instrument.

 

In de niet-toeristische gebieden is die noodzaak er niet. Wat zondagsopenstelling daar bewerkstelligt is dat de kleinere speciaalzaken door de grote supermarkten weggevaagd worden.

Kleine ondernemers kunnen geen 7 dagen in de week werken, en hebben niet zomaar geld om extra personeel in te huren zodat hun zaak 7 dagen in de week open gesteld kan worden. Zondagsopenstelling in de niet-toeristische gebieden leidt daardoor op langere termijn tot de mogelijkheid van verschraling van diversiteit in winkelaanbod. Kleinere ondernemers leggen het af tegen de grote supermarkten.

Zondagsopenstelling in die niet-toeristische gebieden is in mijn ogen dan ook niet aan te bevelen.

Daardoor ben ik het ook niét eens met de optie “Binnenstad èn Karwei op bedrijventerrein Schepenwijk” open op zondag. De grote bedrijven op het Koperwiek zullen direct in bezwaar gaan tegen de ongelijkstelling van Karwei en hen. Terecht dan overigens.

 

Ik denk dat zondagsopenstelling binnen de Vestingwal goed is; en dit dan in het toeristenseizoen. Dus van april tot en met september, én rond de feestmaand december.

Om de kleine ondernemer van de binnenstad óók de normale rust van een niet 24/7-economie te gunnen lijkt mij die optie de beste.

Maar ook om toeristen die nú zondags naar Enkhuizen komen in de verwachting dat alles dan geopend is, niet teleur te stellen.

Kijk om u heen, het winkelgebied op zondag is niet bepaald uitnodigend door al die gesloten éénmanswinkels. Teleurgestelde bezoekers van de stad komen niet zomaar terug, en dat is in toeristisch-economisch opzicht niét goed.

Soms ligt vrijheid juist in de beperking. Dat geldt wat mij betreft ook voor de zondagsopenstelling van winkels in een stadje als Enkhuizen.

 

Bezuiniging op bedrijfsvoering door procesoptimalisatie

 

- Stem in de Raad: Zal ik waarschijnlijk mee instemmen, mits verteld wordt hoe de meetbaarheid van de bezuiniging aangetoond kan gaan worden

 

- Korte beweegreden:

 

Het Rijk legt de gemeentes steeds meer taken op, en stelt daarnaast steeds minder geld ter beschikking om dat groeiende totaalpakket aan taken te kunnen uitvoeren.

 

Heel veel gemeentes hebben de afgelopen jaren al veel bezuinigd, sommigen zelfs maximaal. Veelal hebben ze dit gedaan door taken af te stoten en uit te besteden aan de markt, en daardoor dus direct/indirect op het eigen ambtenarenapparaat te bezuinigen. Ook door bijvoorbeeld het aangaan van samenwerkingsverbanden met andere gemeentes is bezuinigd in de totaaluitgaven voor de gemeentes apart.

 

Op een gegeven moment komt een organisatie aan het minimumaantal mensen dat de verplichte taken kan uitvoeren. Enkhuizen heeft dat bereikt door het bezuinigingsproject “Enkhuizen in de Greep”.

Nu moet er verder bezuinigd worden in Enkhuizen door maatregelen die het Rijk oplegt uit bezuinigingsdrift voor zichzelf. Eén van de onderdelen waarop Enkhuizen gaat bezuinigen is het ambtenarenapparaat, dat moet efficiënter gaan werken.

Hier wil Enkhuizen expertise voor inhuren de komende twee jaar, en dat kost geld dat nu aan de raad gevraagd wordt.

 

Het apparaat van Enkhuizen kan geen extra taken aan, het is naar een minimum toe bezuinigd in de vorige bezuinigingsronde. Het apparaat heeft niet de kennis, competentie en expertise in huis om een gegeven als “procesoptimalisatie” zelf te gaan onderzoeken en de uitkomsten daarvan te kunnen implementeren.

Organisaties die omgevormd en ombezuinigd worden tot organisaties die steeds meer uitbesteden i.p.v. zelf ontwikkelen in uitvoeren, lijden op en gegeven moment aan wat je een “verdomming” zou kunnen noemen. Een dommer worden van de organisatie. Dit gebeurt puur uit geldnood, omdat er geen mensen meer structureel in dienst genomen en betaald kunnen worden die kennis en inzicht bezitten of dit kunnen ontwikkelen.

Gemeentes worden dommer.

 

Ons buurdorp Andijk is bijvoorbeeld daaraan ten gronde gegaan, en nog vele kleinere gemeentes zullen volgen. Kennis in huis hebben is duur, en uiteindelijk tè duur voor kleine gemeentes.

Enkhuizen en z’n omgevingsgemeentes krijgen nu ook met dat gegeven te maken, wij zijn de volgende Andijkachtigen. Het zal leiden naar nòg intensievere samenwerkingsverbanden met anderen, en hoogstwaarschijnlijk uiteindelijk naar fuseren tot grotere gemeentes.

Tot die tijd gaan we domme dingen doen als bijvoorbeeld bovenstaand voorstel. Puur en alleen omdat het niet anders kan op dit moment.

 

Algemene verklaring van geen bedenkingen inzake het projectafwijkingsbesluit

 

- Stem in de raad: Zal ik zeer waarschijnlijk niet mee instemmen

 

- Korte beweegreden:

 

Wat het college feitelijk vraagt is of de raad niet meer wil gaan beslissen over afwijkingen van bestemmingsplannen in kleinere bouwplannen in de binnenstad. Dus of de Raad z’n bevoegdheid wil overdragen aan het college. In ruil daarvoor krijgt de Raad dan éénmaal per half jaar een lijstje met wat het college met die overgedragen bevoegdheid gedaan heeft.

Die handelingen zijn dan natuurlijk niet meer terug te draaien. Wat gebeurd is is gebeurd.

 

De afgelopen 10 jaren heb ik meermaals gevraagd naar een lijst van zaken die door de Raad in de loop der decennia gedelegeerd zijn naar het College. Nooit kreeg ik een reactie, laat staan een antwoord.

Nu bracht ik het in de commissie wederom ter sprake. Als antwoord kreeg ik dat deze lijst niet terug te vinden was omdat aan het College gedelegeerde zaken in verordeningen verwerkt zijn.

Opvallend, want bovenstaande aanvraag aan de Raad komt vanuit veranderende wetgeving (Wabo, WRO) die het College verplichten opnieuw aan de Raad te vragen of ze haar bevoegdheid wil delegeren. De lijst is dus wèl terug te vinden, heel snel zelfs, maar alleen als dit het bestuur uitkomt.

 

Het houdt in dat de Raad bevoegdheden overdraagt aan het College, en dat die overdrachten bij Raden volgend op de huidige Raad niet bekend zijn. De Raad levert dus z’n macht in als volksvertegenwoordigers, en weet daarna niet meer welke macht ze ingeleverd heeft. Vrij wanstaltig allemaal moet ik zeggen.

Vanuit de kijk op het in het algemeen ingezette proces van ontdemocratisering in NL en EU, zal ik met dit voorstel niet instemmen. Het is mijns insziens een met mooie woorden verpakt ontkrachtigingsmiddel van de Raad; dat is althans wél het uiteindelijke resultaat.

 

Baggeren in saneren binnenstedelijk water

 

- Stem in de Raad: Zal ik waarschijnlijk mee instemmen

 

- Korte beweegreden:

 

De stedelijke binnenwateren zijn zeer zwaar vervuild door eeuwenlange storting van chemicaliën en afval in het water. Vroeger mocht dit nu eenmaal. De vervuilers bestaan niet meer, en de gemeente Enkhuizen zal hier dus geld voor moeten uittrekken.

 

Ik ga voor het totaal schoonbaggeren van al die grachten. Eéns zul je een keer de boel echt moeten aanpakken. Dat kan heel goed nu zijn, er is geen reden om het niet te doen.

Enkhuizen krijgt bijdragen in de kosten van de provincie Noord-Holland en van Hoogheemraadschap Hollands Noorder Kwartier.

 

Mijn vraag aan de betreffende wethouder was wel of gekeken kon worden naar een vervuiler die wel kon mee betalen. Het bedrijf Renolit namelijk heeft decennialang ftalaten geloosd op het oppervlaktewater. Dit water staat in direct contact met het water in de binnenstad.

In tijden van vorst is ook te zien dat water dat dichtbij dit directe contact ligt, niet bevriest. Dat komt door een proces dat “molaire vriespuntsverlaging” heet, en mensen die vroeger scheikunde gehad hebben op school kennen dat.

De ftalaten zitten ook in het water en aangrenzende walkanten van de binnenstad, wat Renolit dus tot een vervuiler maakt. Aangezien in NL de vervuiler betaalt, lijkt het mij redelijk dat Renolit meebetaalt aan het baggeren. Niet alles hoeft nodeloos op kosten van ons burgers te gebeuren tenslotte.

De wethouder heeft toegezegd dit aspect te laten onderzoeken.

 

Beleidsnota Speelruimte

 

- Stem in de Raad: Zal ik mee instemmen

 

Krediet herinrichting zuidelijk gedeelte van de Molenweg

 

Komt waarschijnlijk niet in de Raad. Er komt nog een burgerinspraak, en een deel van de commissie had vrij stevige op- en aanmerkingen.

Zelf sprak ik ook twijfel uit. In een eerder stadium is gezegd dat het gebied rond Albert Heijn, gezondheidscentrum, brede school en sporthal een soort verblijfsgebied in het kader van dienstverlening en commercie zou worden.

De tekeningen welke we nu voorgelegd kregen lieten een fietsers- en wandelaarsonveilig gebied zien. Daar hadden de collegaraadsleden en ikzelf vrij stevige kritiek op, terecht.

 

 

Hans Langbroek

Onafhankelijk Raadslid