Hans Langbroek, raadslid voor Het Enkhuizer Alternatief

   

In een tijd van universeel bedrog is het spreken van de waarheid een revolutionaire daad (George Orwell)

Attestatie de Vita

(10-7-2012)

 

Met een verwachtingsvol hartje toog ik vanochtend in alle vroegte naar het Enkhuizer stadskantoor. Vandaag zou ik een Bewijs Van In Leven Zijn gaan halen, een Attestatie de Vita! Dat moest van de verzekeringsman, en als gehoorzame klant cq calculerende burger doe ik natuurlijk graag dingen die moeten…

Na betaling van het kostendekkende tarief van €5,40 kreeg ik het papieren, niet te negeren harde bewijs uit naam van de burgemeester dat ik in leven ben! Joechei: ik sta op geel/groen/blauw leefpapier, dus ik besta!

 

De ontdekking dat je bestaat, en dat je daadwerkelijk ook in leven bent, en dit allemaal voor €5,40 kostendekkend, is natuurlijk een feestje waard. Buiten maakte ik eerst een paar gelukzalige levensdanspasjes, en daarna trakteerde ik mezelf op de blij huppelende weg terug naar huis op nieuwe plastic bekertjes van de Hema. Zes turquoise bekertjes van licht naar donker, en zes roze bekertjes van licht naar donker. Dit om voor Claudia, Sanne-Lotte en mezelf allemaal een eigen stukje tandenborstelterritorium te creëren. Wat een luxe! En dat voor 1 euro per zes bekertjes!

Een blijde dag, 10 juli 2012. Het geschapene herschapen!

 

Maar toch is het best wel vreemd. M’n hele leven ben ik ervan uitgegaan dat ik duidelijk aanwezig bestond, levend en wel. Vele mensen heb ik in de weg gestaan, beledigd, boos gemaakt, en moreel of fysiek ontriefd. Ook velen heb ik blij gemaakt, geholpen, bijgestaan in moeilijke tijden, en van één mens ben ik zelfs één der twee creators. Die processen gaan nog steeds door, en je zou denken dat dit komt doordat je aantoonbaar leeft.

Maar lijfelijk bestaan telt niet, het gaat om papier. Begrijpelijk natuurlijk in een complexe, dichtbevolkte en “anonieme” wereld waar niemand elkaar meer persoonlijk kent of herkent. Een mens bestaat bij gratie van z’n vingerafdruk, z’n BSN, z’n Attestatie de Vita, z’n rijbewijs, z’n actieve en passieve registraties, en dat alles op papier en/of bits en bytes.

 

Bovenstaande is één van de dingen die wat mij betreft in verkiezingsprogramma’s thuis horen in de zin van: Heren politici, let op de menselijke maat van samenlevingen! Uw pogen tot bestuurlijke schaalvergrotingen op lokale niveau’s, regionale niveau’s, landelijke niveau’s en Europees niveau ondergraaft de mogelijkheid tot zich kunnen identificeren met een groep, gemeente, land etc. door mensen. Dat is psychologisch gezien haast misdadig, het is geestelijke mishandeling.

Uw totaal niet-empathische en technocratische wijze van handelen en “communiceren” ondergraaft op alle denkbare wijzen het draagvlak voor wat u wilt. Dat gaat zich wreken. De door u geconstateerde relatieve rust onder de burgers is namelijk slechts een schijnbare rust.

 

Politici, u bent in de ogen van veel burgers steeds meer een Attestatie de Vita in plaats van werkelijk bestaande mensen die de verantwoordelijkheid uit naam van de burgers dragen tot behoorlijk en op democratische leest geschoeid bestuur.

 

Hans Langbroek