Hans Langbroek, raadslid voor Het Enkhuizer Alternatief

   

In een tijd van universeel bedrog is het spreken van de waarheid een revolutionaire daad (George Orwell)

Andijk, nèt geen 2 eeuwen oud…

(21 november 2010)

 

Op 24 november aanstaande zijn de gemeenteraadsverkiezingen voor nieuw heringedeelde gemeentes. Onze buren Andijk en Wervershoof gaan dan ook naar de stembus, en houden daarna op te bestaan. Ze worden opgenomen in het grotere geheel van Medemblik. Waarbij voor Andijk geldt dat dit gebeurt tegen de wil in van een grote meerderheid van de bevolking, blijkens een enquête die gehouden is door het lokale blad “Het Andijkertje”.

In Andijk heeft de gemeenteraad in meerderheid tegen de wil van de eigen bevolking in gekozen. Het “van-onderop-democratisch” gehalte van die beslissing is praktisch nihil, en dat was te verwachten.

 

Eerder al had de Andijkse gemeenteraad een debat gehouden over fuseren met Wervershoof òf Enkhuizen. De enigen in Andijk die dat fusiedebat toen met eigen argumenten ingingen in plaats van mee te lopen met de redeneringen van de toenmalige PvdA-fractievoorzitter, ex-Enkhuizer ambtenaar Jan de Rapper, waren de Andijkse fracties van ChristenUnie en GroenLinks. Maar het mocht niet baten, een meerderheid van de Andijkse raad had lak aan wat een grote meerderheid in de rest van de gemeente wilde en voelde.

Dat debat heb ik persoonlijk vanaf de publieke tribune gevolgd, samen met nog enkele Enkhuizer raadsleden. Ik herinner me nog dat de PvdA-fractievoorzitter om onbekende redenen destijds tot diep in zijn nek vuurrood kleurde toen hij ons Enkhuizers zag binnenkomen, en daarna niet één keer meer onze kant en de kant van de publieke tribune opkeek.

 

Nu haalt Andijk nèt het tweede eeuwfeest van bestaan niet. In 2017 zou Andijk 200 jaar bestaan hebben, het dorp heeft het zelfstandig bestaan te danken aan Napoleon. Het zelfstandige feest is over, de vrijheid van keuzes maken is over; en de bevolking is onvrijwillig uitgeleverd aan Medemblik. Andijk zal vanaf de verkiezingen gedegradeerd zijn tot randgebied van deze grote gemeente.

 

In het toentertijdse debat in de Andijkse gemeenteraadszaal brachten GroenLinks en ChristenUnie al ter berde dat ze het geografische verband zagen van een fusie van Enkhuizen, Stede Broec en Andijk, met eventueel Drechterland er op termijn bij. Ze zagen ook de gerichtheid van elkaars bevolkingen op elkanders voorzieningen.

Andijkers komen in Stede Broec winkelen én in Enkhuizen. Hun kinderen gaan in deze twee gemeentes naar het voortgezet onderwijs, de pubers gaan daar grotendeels uit, en ze hebben daar hun vrienden en kennissen, en veel Andijkers werken in Enkhuizen. Andijkers hebben over het algemeen niet veel met Medemblik.

ChristenUnie en GroenLinks zagen toen ook al dat als er toch gefuseerd moest worden, er grote voordelen zaten in een fusie van Stede Broec, Enkhuizen en Andijk met eventueel Drechterland op termijn erbij. Ze hadden het over de véél betere coördinatie van mogelijkheden tot integrale ontwikkelingen die gerealiseerd zouden kunnen worden binnen de subregio in economisch opzicht, in woonopzicht, wat betreft infrastructuur, wat betreft natuurbeheer, en wat betreft recreatie. Dezelfde verstandige visie die in Enkhuizen ook in meerderheid gebezigd werd.

Maar dat mocht allemaal niet baten. Losgeslagen emoties overheersten het debat, het verstand stond op nul. De burger werd verraden, genegeerd en gepasseerd. En nu mag die burger voortaan voor elk wissewasje dat hij wil regelen op het gemeentehuis van de grote gemeente Medemblik naar het pand van de ex-DSB in Wognum.

 

Andijkers: heel jammer voor jullie, dit door je gemeenteraad aangeboden volledige gebrek aan democratie. Ze hebben je laten zitten, ze hebben je genegeerd, en ze hebben geen enkele visie op de regio laten horen.

Het is jammer, maar het zij zo. Doe je best met stemmen, kom op voor de plek waar je woont.

 

Hans Langbroek