Hans Langbroek,raadslid voor Het Enkhuizer Alternatief

   

In een tijd van universeel bedrog is het spreken van de waarheid een revolutionaire daad (George Orwell)

Vlindertjes, bloempjes, SMC

En een leuk spelletje in een mooi stadje

(9 februari 2008)

 

Er was eens een land. Het was een heel mooi land. Dat land had een prachtig klimaat, en overal was het groen en bloeiden het hele jaar door mooie bloemen. Kleine insecten zoemden rond, vlinders fladderden door de lucht van bloem naar bloem, vogels twinkeleerden en de mensen van dat land maakten geen ruzie of oorlog.

 

Op 鳬n van die mooie dagen van dat land besloot een kleine vlinder eens op pad te gaan om wat honing te scoren, en hij koos met blij gemoed het luchtruim. Na een paar minuutjes fladderen zag hij een mooie, geel-rode bloem, en landde daar zachtkens op om de heerlijke honing tot zich te nemen.

Wat het vlindertje over het hoofd gezien had was dat er al een vlijtige bij op de bloem zat die honing aan het vergaren was voor z地 volkje. Dus het vlindertje landde daarom boven op het hoofd van de bij, die daardoor verstoord opkeek. De bij was die ochtend met de verkeerde drie pootjes uit bed gestapt, en dus wat sneller boos dan normaal. Daarom vloog hij dan ook direct mokkend en mopperend weg. Een vlinder die op je hoofd landt is voor een vlijtige bij natuurlijk ook niet leuk!

 

De bij ging zo met dat donkere wolkje boven z地 hoofd op zoek naar een nieuwe bloem, en vloog daarbij langs het oor van een man die bloemen aan het plukken was voor z地 liefhebbende vrouw. De man wapperde gedachtenloos langs z地 oor bij het horen van het plotselinge gezoem. De vlijtige bij die deze ochtend met de drie verkeerde pootjes uit bed gestapt was werd toen nog wat mokkender, en stak de man van weeromstuit toen zomaar achter z地 oor. Dat deed zeer!

 

De man met de bijensteek achter het oor was ineens ook niet zo blij meer, en hij rende naar huis om aan z地 vrouw te vragen of ze die angel achter z地 oor uit wilde trekken. Hij vroeg dat op nogal norse toon, de pijn trok vanaf z地 oor namelijk door z地 hele nek heen. Dat is niet leuk, en mannenstemmen kunnen daardoor wel eens was denderender klinken. Maar de vrouw was dat helemaal niet gewend van haar man, en ze werd er wat zenuwachtig van! Door die zenuwen prikte ze met het pincet dat ze in haar hand had per ongeluk op precies dezelfde plek achter het oor waar de man ook al gestoken was door de bij. In een onbedoelde reflex schoot de man痴 hand uit, en kletste vlak op het hoofd van de vrouw. Wederom, dat was niet leuk!

 

De vrouw rende geschrokken en huilend naar de buurman, die haar broer was, en vertelde dat ze een klap gekregen had van haar man. De buurman en broer fronste z地 wenkbrauwen, en besloot naar z地 buurman en zwager te gaan om hem eens even duidelijk te maken dat dit niet leuk was en hij dit niet meer moest doen.

De man bij wie de angel nog steeds achter z地 oor zat wat nog steeds vreselijk pijn deed, zag boos-verbaasd z地 zwager met gefronste blik in huis stappen. Hij probeerde te vertellen wat er gebeurd was, maar de zwager liet hem niet aan het woord doch praatte maar door. De man met de angel achter z地 oor, die steeds meer pijn had, werd toen ineens driftig, en duwde de zwager het huis uit.

 

De broer van de vrouw dacht toen: 徹ch, laat ook maar. Als de angel weg is dan wordt alles wel weer goed. Bij het teruglopen naar z地 eigen huis struikelde de broer over een rolschaats van 鳬n van de kinderen van de man en de vrouw, en hij viel met z地 hoofd voorover in een mooi blauw bloembed. Helaas brak daarbij z地 nek, en de broer was toen dood.

 

De vrouw vroeg zich na een kwartiertje af waar haar broer toch bleef. Ze liep, in de verwachting dat haar man en broer samen alles weer goed gemaakt hadden en nu gezellig zaten te praten, naar haar huisje terug. Daar vond ze haar broer dood met z地 hoofd in het  mooie blauwe bloembed. Toen gilde ze hard, dit had ze niet verwacht! Alle mannen die ook langs het landweggetje woonden waar het huisje stond renden naar haar toe, zagen de broer dood liggen, en besloten de man met de angel te grijpen. Want dit kon toch 馗ht niet!

 

De man met de angel, nog steeds met pijn en zich voor de rest van geen kwaad bewust, zag de woedende menigte op zich af komen. Hij begreep niet waarom het gebeurde, maar had wel door dat hij beter weg kon wezen. De man rende naar de heuvels om zich te verstoppen. In die heuvels kwam hij vrienden tegen, en die vertelde hij wat er aan de hand was, dat iedereen hem wilde grijpen om niets. De vrienden besloten dit niet te pikken, en gingen met de man naar de andere mannen toe. En u begrijpt beste lezer, dit werd een vreselijke veldslag! Heel veel normaliter blije mannen en vrouwen die daar in de mooie groene weiden woonden vonden een verschrikkelijk dood! En dat allemaal omdat er een vlinder op het hoofd van een bij geland was

 

Nu was er ook eens een mooi stadje aan het IJsselmeer. Iedereen die het stadje kende was het erover eens dat dit stadje het mooiste stadje was dat aan het IJsselmeer lag, en misschien zelfs wel het mooiste stadje van het land was.

In dat stadje woonden allemaal blije mensen. Dat al die mensen blij waren was niet heel raar, de mensen van dat stadje hadden alles dat mensen blij kan maken. Ze hadden een toneelvereniging, een voetbalvereniging, een muziekvereniging, een tennisvereniging, en nog veel meer verenigingen waar mensen samen iets blij痴 mee konden doen. Ze hadden zelfs een plaats waar je heen kon gaan als je iets mankeerde, een polikliniek!

Al dat blije dat in dat stadje was werd ieder jaar door de bewoners van dat stadje gevierd met veel blije dingen. Een Iers Festivalletje, een Harddraverij, een Lappendag, een Jazzfestival, en nog veel meer blije, vrolijke dingen. Het was zo al met al een gelukkig stadje!

 

Op een dag besloten de leuke mensen van dat mooie stadje de plek waar je heen kon gaan als je iets mankeerde wat groter en mooier te maken. Net zoals je ook wel eens een nieuwe fiets nodig hebt, heb je ook wel eens een nieuwe plek nodig waar je heen kan gaan als je wat mankeert.

Zogezegd, maar in het stadje niet zo gedaan. De mensen van het stadje wisten van zichzelf best wel dat ze nogal veel konden praten, en dat dit meestal heel lang doorging. Omdat de mensen bang waren dat daarom het praten over een mooie nieuwe plek waar je heen kon gaan als je wat mankeerde zolang zou kunnen gaan duren dat die plek er nooit kwam, bedachten ze er iets op. Ze bedachten er met z地 allen een spelletje bij wat ze vroeger op school ook allemaal gedaan hadden, en het spelletje heette: 泥e meeste stemmen gelden. Iedereen kent dat spelletje wel natuurlijk.

 

En voor 鳬n keertje was het in het mooie stadje met de leuke mensen een keertje w駘 zo gezegd, zo gedaan! De meeste stemmen gelden, en dat lukte wonderwel! Edoch.

Het bleek, net als in het verhaal van het vlindertje, dat het toch anders ging. De 鳬n stootte na het spelletje per ongeluk z地 hoofd, de ander gaf per ongeluk iemand uit reflex een klap, weer een ander reageerde alsof er een spitse angel achter z地 oor zat, en nog weer een ander kwam daar eens even over praten.

En net als in het verhaal van het vlindertje, op een gegeven moment kwamen er allemaal andere boze mannen meedoen, allemaal boze mannen die eigenlijk niet precies wisten wat er nu exact gebeurd was. En u begrijpt beste lezer, dit werd een vreselijke veldslag! Heel veel normaliter blije mannen en vrouwen die daar in het mooie stadje woonden vielen daarbij hard om! En dat allemaal alleen omdat ze een spelletje gespeeld hadden

 

Beste lezer, beste medebewoners van het mooiste stadje langs het IJsselmeer, misschien zelfs wel het mooiste stadje van het land: laten we om dit allemaal te voorkomen gewoon het spelletje dat we samen bedacht hebben, het 杜eeste stemmen geldt, gewoon leuk afmaken. Daarna vieren we met z地 allen de goede afloop die dit spelletje ongetwijfeld zal kennen, en gaan we met z地 allen gezellig op Het Landje van Top een mooi festivalletje organiseren met toffe muziek en rare grappenmakers!

 

Hans Langbroek, 鳬n van die aardige mensen uit dat misschien wel mooiste stadje van het land